Moja Japonia - Tokio, Kioto, Zielona Herbata, Sake, Sushi...

To laleczki zrobione z drewna i są chyba najbardziej znanym rodzajem japońskich figurek. Najprawdopodobniej kokeshi wywodzi się z regionu Tohoku z początku XIX wieku, gdzie kijiya (stolarze) zaczęli robić proste laleczki, aby je później sprzedać jako pamiątki turystom. Początkowo lalki te reprezentowały życzenie o zdrowe dzieci. Kokeshi były robione z drzewa Wiśni, Kejaki, Kasztanowca i Darni, które przed użyciem są sezonowane od roku do pięciu lat. Drewniane figurki były tańsze niż inne rodzaje lalek. Z czasem określone kształty były znakiem rozpoznawczym konkretnych regionów. Dzisiejsze lalki są robione dokładnie tą samą metodą jak to miało miejsce setki lat temu. Drzewo schnie naturalnie przez kilka miesięcy, po czym jest rzeźbione za pomocą prostych narzędzi. Po uzyskaniu ostatecznego kształtu figurka jest polerowana za pomocą ryżowej roślinki lub też trawy zwanej Tokusa. Następny etap to precyzyjne ręczne malowanie za pomocą indyjskiego tuszu i na samym końcu zanurzenie w wosku w celu nadania delikatnego błysku figurce.

Rozróżniamy dwa rodzaje kokeshi: Kokeshi Tradycyjne (Dento) i Kokeshi Kreatywne (Shingata). W pierwszym przypadku produkcja ma miejsce tylko w sześciu prefekturach i odznacza się bardzo prostym designem z okrągłą głową i cylindrycznym tułowiem, a ostateczny wygląd lalki ma ścisłe nawiązanie do tradycji i kultury Japonii. Niektóre lalki mają uśmiechniętą twarz, inne zaś poważną. Tradycyjne Kokeshi dzieli się na 11 typów , m.in. Tsuchiyu, Togatta, Naruko, Yamagata czy Hijioro. Przy drugim typie wszystko zależy od kreatywności twórcy. Traktowane w wymiarze sztuki od końca II Wojny Światowej, nierzadko tworzone są z dodatkowymi motywami jak włosy lub kolorowe kimono.