![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() Fudżi Fudżi (jap. 富士山 - Fuji-san) położona na wyspie Honsiu, na południowy zachód od stolicy, jest wulkanem, a zarazem najwyższym szczytem Japonii (3776 m n.p.m.). Fudżi-san jest czasami określany, głównie przez obcokrajowców, jako Fudżi-jama (Fuji-yama), ponieważ ostatni znak kanji "山" może być odczytany jako yama lub san (jednak w złożeniu z 富士 - Fuji odczytanie znaku 山 jako yama jest niepoprawne). Forma Fuji-yama jest akceptowana przez Japończyków. Inne nazwy tej góry to: Fuji-no-Yama (ふじの山, Góra Fuji), Fuji-no-Takane (ふじの高嶺, Wysoki Szczyt Fudżi), Fuji-no-Ne (ふじの嶺, Szczyt Fudżi), oraz Fu-gaku (富岳, sinojapońskie określenie, oznaczające "Bogaty Szczyt" lub "Obfity Szczyt"). Fudżi to stratowulkan o średnicy krateru 500 m i głębokości 250 m. Komora magmowa ma objętość około 1400 km3 na głębokości 56 km. Ten jeden z najbardziej znanych symboli Japonii, niema Wulkan i jego masyw jest celem licznych wycieczek turystycznych i pielgrzymek. Wokół Fudżi leży pięć jezior: Jezioro Kawaguchi, Jezioro Yamanaka, Jezioro Sai, Jezioro Motosu oraz Jezioro Shoji. W pobliżu znajdują się też znane wodospady Shiraito, często odwiedzane przez turystów, a niezwykłego uroku miejsce dopełniają prześlicznie zakwitające wiosną sady wiśni i śliw. Fudżi jest częścią Parku Narodowego Fudżi-Hakone-Izu. Na sam szczyt prowadzą obecnie (stan na rok 2009) cztery szlaki turystyczne, przy których zlokalizowanych jest dziesięć odpłatnych schronisk turystycznych. Do wysokości aż 2400 m n.p.m. można dojechać drogą asfaltową, a dodatkowo w lecie także autobusem rejsowym. Na szczycie działa obserwatorium meteorologiczne. Góra Fidżi odgrywa niezwykle ważną rolę w kulturze Japonii. Z jej charakterystyczną sylwetką oraz śniegową pokrywą u jej szczytu jest popularnym motywem w sztuce. Słynne pejzaże góry w postaci drzeworytów z serii 36 widoków góry Fudżi są dziełem Katsushika Hokusai. Fudżi jest świętą górą dla wyznawców buddyzmu i shinto - jako żeńskie bóstwo Konohana-no-sakuyahime-no-mikoto. Zbudowano na niej trzy bramy torii i dwie świątynie. Do 1868 obowiązywał zakaz wstępu na górę dla kobiet. Wspięcie się na górę jest dla Japończyków tym samym, czym dla islamistów pielgrzymka do Mekki. To wręcz religijny obowiązek; pierwsze próby zdobycia szczytu miały miejsce w 663 roku n.e. Do opracowania powyższego materiału korzystałem z materiałów z następujących stron internetowych: www.poznawajswiat.pl www.wikipedia.pl |
