Moja Japonia - Tokio, Kioto, Zielona Herbata, Sake, Sushi...

Zielona herbata (Camellia sinesis) jest używana w Chinach ze względu na jej lecznicze właściwości już od ponad 5 tysięcy lat! Możemy wyróżnić wiele gatunków zielonej herbaty gdzie najpopularniejsze to: bancha, genmaicha, houjicha, hukamushi, kabusecha, kukicha, matcha, mecha i sencha.

Współczesne badania naukowe dostarczają niezbitych dowodów na istnienie korzyści zdrowotnych związanych z jej piciem. Kilka najważniejszych to m.in. zmniejszanie ryzyka zachorowań na raka, obniżenie poziomu cholesterolu, regulowanie procesów trawiennych, zwalczanie infekcji czy też zapobieganie zwężaniu się naczyń krwionośnych.

Jak trafnie zauważył chiński farmaceuta Chen Zang, każde lekarstwo ma na celu leczenie konkretnej choroby, tylko zielona herbata jest medykamentem na wszystkie.

Obuku w regionie Uji to miejsce w którym pierwszy raz posadzono zieloną herbatę. Miało to miejsce w drugiej połowie XIII wieku, a dokonał tego buddyjski mnich Kokhen. Obuku znajduje się w górach gdzie płynie wiele strumyków, a gleba jest bogata w minerały. Ciepłe dni i zimne noce tworzą idealne warunki do produkcji herbaty najwyższej jakości. Stamtąd pochodzi wysoko ceniona sencha, która to była prezentowana przez wiele lat japońskiemu cesarzowi. Kolejna korzyść wynikająca z umiejscowienia plantacji w tym miejscu to fakt, że nigdy nie ma tam przymrozków dzięki szczególnemu położeniu geograficznemu oraz ciepłym wiatrom.

Na początku cały proces produkcyjny odbywał się wyłącznie przy użyciu rąk i był niezwykle czasochłonny oraz wyczerpujący. Obecnie w fabrykach stosuje się maszyny, dzięki czemu efektywność produkcji herbaty wzrosła 70 razy.

Krzewy zielonej herbaty są zazwyczaj sadzone 2 - 5 razy rocznie, od wiosny aż do późnej jesieni. Niemniej jednak pierwszy zbiór zwany Ichibancha jest najlepszy i najbardziej ceniony. Drugi zbiór, który ma miejsce w czerwcu lub lipcu nazywa się Nibancha zaś trzeci to Sanbancha. W rejonie Uji z pierwszego zbioru robi sie Gyokuro zaś Senche z pierwszego oraz drugiego zbioru.

Niezwykle ważnym i silnym składnikiem herbaty zielonej są przeciwutleniacze, wpływające hamująco na procesy starzenia się organizmu i pomagające zwalczać niekorzystne efekty palenia czy też nadmiernego objadania się. To wyjaśnia, dlaczego choroby serca wśród Japończyków są rzadkie, mimo iż 75% z nich jest nałogowymi palaczami. W przeciwieństwie do czarnej herbaty, herbata zielona nie jest poddawana fermentacji, dzięki czemu zachowuje naturalne substancje przeciwrakowe – polifenole, katechinę i taninę. W wyniku badań przeprowadzonych w Kalifornii stwierdzono, że pijący herbatę są o dwie trzecie mniej podatni na uszkodzenia naczyń wieńcowych i o jedną trzecią na uszkodzenia naczyń zaopatrujących mózg - w porównaniu do zwolenników kawy.

W Japonii przeprowadzono badnia na grupie 40,530 Japończyków trwające 11 lat. Wynik był niezwykle optymistyczny. Ryzyko śmierci z przyczyn naturalnych wśród tych którzy pili 5 filiżanek herbaty dziennie było o 16% mniejsze w porównaniu do tych którzy spożywali tylko 1 filiżankę herbaty na dzień. Różnica prawdopobieństwa śmierci z powodu ataku serca to aż 26%.

Wniosek nasuwa się sam, zastąp tym zielonym eliksirem kawę, napoje gazowane czy też czarną herbatę, a zyska na tym twoje zdrowie i uroda.

Herbata zielona działa pobudzająco, wspomaga szybkość zapamiętywania i kojarzenia, poprawia koncentracje oraz koi nerwy. Ważna w kulturze Azji jest ceremonia parzenia herbaty, stworzona przez Zen Buddyzm, będąca szukaniem czystości umysłu i jednoczeniem się z naturą.

W XIV wieku ceremonia ta była zarezerwowana dla kapłanów i ważnych osobistości, a rozpowszechniona została przez bogatych kupców w XV wieku. Do połowy XIX wieku czynność ta była prawie całkowicie zarezerwowana dla mężczyzn.

Opis właściwości leczniczych

Japońska zielona herbata to niezwykle cenny medykament. Poniżej w tabelce zawarłem dane pokazujące ilość poszczególnych składników zawartych w 100 gramach liści zielonej herbaty.

	Gyokuro	Sencha	Houjicha	Matcha
Katechina (g)	10	13	9.5	10
Kofeina (g)	3.5	2.3	1.5	3.2
Aminokwasy (L-Theanina) (g)	29.1	24.5	18.2	30.6
Tłuszcz (g)	4.1	4.7	4.8	5.3
Węglowodany (g)	43.9	47.7	39.2	38.5
Błonnik (g)	11.1	10.6	18.7	10
Witamina A (μg)	21,000	13,000	6,700	29,000
Witamina C (mg)	110	260	44	60
Witamina E (mg)	16.6	68.1	-	28.1
WitaminaB1 (mg)	0.3	0.36	0.1	0.6
WitaminaB2 (mg)	1.16	1.43	0.82	1.35
Niacyna (mg)	6	4.1	5.6	4

Wielkości na 100 gram liści zielonej herbaty

Katechina
Zawarta w zielonej herbacie, zapobiega powstawaniu nowotworów i spowalnia rozwój już istniejących zmian, obniża poziom cholesterolu (LDL) we krwi, pomaga zredukować skutki wzrostu ciśnienia i poziomu cukru we krwi. Katechina działa ponadto antybakteryjnie i przeciwzapalnie. Zespół naukowców Medical College of Ohio w Toledo odkrył, że herbata zielona zawiera substancje grupy katechinów nazywaną: Epigallocatechin-3-Gallan (EGCG), która blokuje skutecznie urokinazę, enzym wydzielany przez komórki rakotwórcze bez którego nie mogą się one rozwijać. Jedna filiżanka Senchy zawiera ok. 150 mg. (EGCG) i jest to 5 razy więcej niż w przypadku herbaty czarnej. Najlepiej katechina uzyskiwana jest w wodzie o temperaturze 75°C – 80°C. Czarna herbata, jako że jest fermentowana (fermentacja to proces kwaszenia, w trakcie którego dochodzi do utlenienia się soku komórkowego liścia i zmiany jego chemicznych właściwości) posiada jedynie utlenione pochodne katechiny co znacznie zmniejsza jej walory zdrowotne w porównaniu do herbaty zielonej.

Katechina jako dobrze znany przeciwutleniacz ma następujące działenie:

Usuwa wolne rodniki odpowiedzialne za wiele chorób jak również starzenie się oraz zmarszczki. Zielona gerbata oczyszcza cerę i organizm z toksyn, będących jedną z przyczyn cellulitisu.
Redukuje cholesterol, obniżając ryzyko ataku serca oraz zawału. Trzeba pamiętać, że nie każdy cholesterol jest zły, niemniej jednak katechina zawarta w zielonej herbacie blokuje tylko ten szkodliwy (LDL).
Redukuje poziom tłuszczu zarówno w całym ciele jak i systemie trawiennym. Przenika także do komórek w wątrobie gdzie wspiera metabolizm.
Działa antybakteryjnie i sterylizujaco na zarazki oraz bakterie.
Charakteryzuje się działaniem antywirusowym. Zapobiega grypie oraz zwykłemu katarowi, a także jest pomocny w zwalczaniu jej symptomów takich jak ból gardła, kaszel czy niedrożny nos.
Łagodzi skutki alergii takie jak swędzenie czy kichanie.
Jest efektywnym środkiem antybakteryjnym jamy ustnej, zaleca się więc jej picie po każdym posiłku.
Redukuje ubytki w zębach dzięki regulowaniu poziomu enzymów znajdujących się w obszarach zaatakowanych. Redukuje także poziom kwasów niszczących szkliwo nazębne. Uczeni z Uniwersytetu w Illinois udowodnili, że jej picie pomaga w zwalczaniu nieprzyjemnego oddechu z ust.

L-Theanina
Zielona herbata to jedyna roślina produkująca L-Theanine. Zwiększa zdolność uczenia się i koncentracji, zmniejsza stres i niepokój, uspokaja (bez usypiania), zmniejsza ciśnienie krwi. Działa już po 30-40 minut od spożycia przez około 40 minut. Prosty test wykazał, iż spożycie herbaty korzystnie odbija się na wielu czynnościach umysłowych, takich jak dodawanie, pisanie, czytanie czy też pamięciowe opanowywanie materiału znacznie przyspieszając je. Współczynnik błędów osób biorących udział w teście zmniejszył się pod wpływem spożycia zielonej herbaty aż o 25 procent. Katechina jest gorzka, zaś Theanina słodka co tworzy odpowiedni balans smaku herbaty zielonej. Badania dowiodły, że herbata zielona poprawia pamięć, zwiększając poziom dopaminy (odpowiedzialnej za procesy emocjonalne oraz wyższe czynności psychiczne). Można zadąć sobie pytanie w jaki sposób herbata zielona działa uspokajająco zawierając kofeinę. Jest to jednak możliwe właśnie dzięki występowaniu w niej Theaniny, zmniejszającej skutki działania kofeiny. Macha oraz Sencha są bogate w ten składnik dzięki temu, że liście dojrzewają w cieniu na kilka tygodni przed zbiorami. Theanine uzyskuje się doskonale zarówno przy niskich jak i wysokich temperaturach wody.

Witamina C
Witamina C wpływa na wytwarzanie i zachowywanie kolagenu, ułatwia gojenie się ran, złamań, hamuje tworzenie się sińców, powstawania krwotoków, krwawienia dziąseł, podnosi odporność na zakażenia oraz na choroby, szczególnie w okresach przeciążenia fizycznego. Witamina C oraz E uważane są za bardzo silne antyoksydanty. Tymczasem w zielonej herbacie znajduje się związek wcześniej już opisany o nazwie – galusan epigalokatechiny, w skrócie EGCG. Badania ujawniły, że jest on przynajmniej sto razy bardziej skuteczny niż witamina C oraz przynajmniej dwadzieścia pięć razy bardziej skuteczny niż witamina E w ochronie naszych komórek oraz DNA przed uszkodzeniami prowadzącymi do nowotworów, chorób serca oraz innych poważnych dolegliwości. Inny bardzo silny antyoksydant znaleziony w czerwonym winie – resveratrol – również pozostaje w tyle za EGCG, posiadając dwukrotnie niższy potencjał antyoksydacyjny.

Kofeina
Łagodna kofeina zawarta w zielonej herbacie zwiększa koncentracje oraz usuwa zmęczenie. Może być również pomocna przy odchudzaniu jako łagodny środek moczopędny. Jedna filiżanka zielonej herbat zawiera pomiędzy 15 a 75 mg kofeiny. Osobom wrażliwym na kofeinę zaleca się, aby pierwszy napar wylać, a delektować się dopiero drugim. Pierwsze parzenie można wykonać w cieplejszej wodzie i przez dłuższy czas i w ten sposób wydobyć około 70% kofeiny zawartej w liściach herbaty.

Niacyna
Uczestniczy w procesach regulacji poziomu cukru we krwi, w regulacji poziomu cholesterolu w organizmie, w regulacji przepływu krwi w naczyniach czy też w utrzymaniu odpowiedniego stanu skóry. Współdziała w syntezie hormonów płciowych (estrogeny, progesteron). Niacyna nie jest magazynowana w organizmie ludzkim, a jej nadwyżki zostają wydalone z moczem, dlatego też w bieżącej diecie muszą znajdować się odpowiednie ilości niacyny.

Bioflavonoidy
Pomagają w higienie jamy ustnej, zębów oraz dziąseł.

Minarały
Herbata jest bogata w minerały jak magnez, potas czy kalcjum, które to pomagają regulować pracę serca, wzmacniają zęby oraz kości.

Charakterystyka głównych gatunków
Gyokuro
Herbata najwyższej jakości oraz bardzo droga. Starannie wyselekcjonowana z gatunku zielonej herbaty zwanej sencha, charakteryzuje się lśniącymi, ciemnozielonymi liśćmi, a napar wyważoną i subtelną konsystencją. Nazwa gyokuro odnosi się do koloru esencji jaki uzyskuje się w procesie parzenia.

Różnica między gyokuro oraz senchą polaga na różnej metodzie uprawy. Liście herbaty zakrywa się przed słońcem na dwa tygodnie przed zbiorami. To powoduje wzrost zawartości aminokwasów i kofeiny w liściach oraz chroni garbniki. Przytłumione światło zwiększa zawartość chlorofilu w liściach, co nadaje mi ciemniejszy kolor.

Zrywane są jedynie najdelikatniejsze listki, ręcznie lub przy pomocy automatycznych nożyc. Po przewiezieniu do fabryk zostają poddane działaniu pary (około 30 sekund) tak by zapobiec ich fermentacji oraz zatrzymać smak i aromat. Następnie są przedmuchiwane gorącym powietrzem i suszone. W ostatnim etapie procesu następuje selekcja tak by usunąć gorsze jakościowe liście i łodygi.
Herbata została odkryta przez szóstego właściciela Yamamotojamy (japońskiej fabryki herbaty) w 1835 roku.

Zasady parzenia:
- 6-10 gram herbaty na 200 ml
- temperatura wody pomiędzy 50ºC-60ºC, a więc nawet mniej niż w przypadku senchy
- czas parzenia około 90 sekund
Jako że temperatura parzenia jest niska, zaleca się podgrzanie czajnika oraz filiżanek tak by temperatura herbaty nie opadła zbyt szybko. Możliwe jest trzykrotne zaparzenie tych samych liści. Należy pamiętać o zasadzie, iż po każdym parzeniu należy bardzo dokładnie wylać resztę herbaty tak by pozostałość nie powodowała zgorzknienia kolejnego naparu.

Matcha
Bardzo dobra gatunkowo herbata, w formie proszku, używana zazwyczaj w czasie ceremonii herbacianych (Chanoyu), a także jako dodatek smakowy dodawany do potraw oraz słodyczy.
Najbardziej znanym regionem uprawy matchy jest Udżii w Kioto oraz Niszo w Aiczi. Mimo, że jej cena zależy w dużej mierze od jakości to generalnie jest droższa od innych gatunków herbaty zielonej.
Na kilka tygodni przed zbiorami, liście herbaty osłania się przed słońcem tak by zwolnić ich przyrost. To powoduje zmianę koloru liści na ciemniejszy oraz wspomaga produkcję aminokwasów, dzięki którym herbata staje się słodsza. Jeśli po zerwaniu liście zostaną pozwijane i ususzone powstanie z nich gyokuro, natomiast jeśli się je suszy na płasko uzyskuje się tenchę, która zmielona przy użyciu kamieni staje się matchą.
Tylko mielenie przy użyciu odpowiednich narzędzi gwarantuje odpowiednią jakość. Dlatego matcha spoza Japonii rzadko prezentuje właściwe walory smakowe. Znaczenie ma również ilość tlenu występująca w procesie suszenia liści. Zbyt duża ilość może powodować zmianę koloru i faktury.

Zasady parzenia:
Nie rzadko macha jest sitkowana, tak by oddzielić wszelkiego rodzaju grudki. Sitka są zazwyczaj robione z nierdzewnej stali. Do tego by rozdrobnić grudki herbaty używa się specjalnych drewnianych łopatek bądź też niewielkich kamyków.
Jeśli przesiana herbata ma być podawana w trakcie ceremonii herbacianej, to będzie umieszczona w niewielkim naczynku zwanym Chaki lub też bezpośrednio w filiżankach. Niewielką ilość proszku umieszczamy w filiżance używając łyżeczki zwanej Chashaku, zalewamy gorącą (nie gotującą się!) wodą, a następnie mieszamy używając specjalnej trzepaczki zwanej Chasen. Gdy herbata jest gotowa do picia, należy upewnić się, że nie pozostał żaden proszek na ściance filiżanki. Pół łyżeczki matchy powinno wystarczyć na 75 ml wody.

Macha często używana jest także jako składnik słodyczy oraz deserów.

Sencha
Nazwa ta odnosi się do japońskiej zielonej herbaty, której proces produkcyjny odbywa się bez mielenia liści. Zdecydowanie najpopularniejszy gatunek zielonej herbaty w Japonii. Słowo sencha oznacza dosłownie - duszony. Japońska zielona herbata zostaje zaparowana przez około 30 sekund co pozwala zapobiec utlenianiu się liści (fermentacji). Następnie liście są zwijane i suszone. Na końcu liście zostają opalone, tak by pomóc w ich utrwaleniu oraz dodać odpowiedni smak. Chińskie herbaty nie są zaparowywane co wpływa na ich smak (są słodsze) oraz kolor. Liście najlepszej senchy mają lekko szmaragdowy kolor, a ich rozmiar jest jednolity. W letnie upalne dni sencha podawana jest w postaci herbaty mrożonej. Wczesna sencha nazywana jest shin-cha i zbierana jest zazwyczaj przed końcem maja. Herbata z pierwszego zbioru charakteryzuje się miękkim, subtelnym i wyważonym smakiem, z drugiego jest mocniejsza, zawiera więcej taniny, ponieważ liście rozwijają się na mocniejszym słońcu. Jeśli w procesie produkcyjnym zastosuje się mocniejszy cykl parowania to herbata nazwana zostaje fukamushi-cha.

Zasady parzenia:
Idealna temperatura wody to 82°C, a czas parzenia powienien się wachać pomiędzy dwoma a trzema minutami. Jedna łyżeczka wystarcza na 250ml wody.

Genmaicha
Jest to zielona herbata wymieszana z prażonym brązowym ryżem. Czasem nazywana "popkornem" z faktu, że w trakcie pieczenia niektóre ziarenka ryżu wystrzeliwują dzięki czemu wyglądają jak popkorn. Dawno temu genmaicha była pita przez biedniejszą część społeczeństwa, dzisiaj jednak jej konsumpcja jest równie popularna wśród wszystkich grup społecznych.

Zasady parzenia:
Temperatura wody powinna wynosić pomiędzy 80°C - 85°C. Minimalny czas parzenia to niecałe 30 sekund, zaś maksymalne nie powinien przekraczać 3 minut. Należy pamiętać, że im dłużej parzona tym intensywniejszy uzyskujemy smak.
Herbata ta po zaparzeniu ma lekko żółtawy kolor oraz charakteryzuje się łagodnym smakiem.
Genmaicha jest często mieszana z machą (herbatą w proszku). Uzyskuje się dzięki temu silniejszy aromat oraz bardziej zielonkawy kolor.

Kabusecha
To sencha uprawiana w ogrodach bezpośrednio wystawiona na światło dzienne. Kilka tygodni przed zbiorami rozciąga się specjalną siatkę nad polem tak by uzyskać naturalny cień. Kabusecha ma łagoniejszy smak oraz subtelniejszy kolor w porównaniu do Senchy.

Bancha
Pochodzi z tego samego krzewu co sencha, jest jednak zbierana później. Jest uważana za najgorszą w hierarchii zielonych herbat. Niemniej jednak rozróżnia się 22 gatunki Banchy, z której niektóre mogą mile zaskoczyć smakiem. Bancha charakteryzuje się silnym zapachem. Grubsze liście zawierają mniej kofeiny i taniny, przez co dają słabszy napar doskonale nadający się dla dzieci i osób starszych.

Proces parzenia:
Prawie gotującą się wodę należy wlać do czajniczka z herbatą i pozostawić ją na 30 sekund do 2 minut. Parząc ją zbyt długo narażamy się na nieciekawy mataliczny aromat.

Hojicha
Różni się od innych herbat japońskich tym, że jest opalana nad węglem drzewnym powodując zmianę koloru liści z zielonego na czerwono-brązowy. Pierwszy raz proces ten przeprowadzono w 1920 roku w Kioto. Hojicha robiona jest z Benchy. Jej esencja charakteryzuje się czerwonym, przechodzącym w brąz kolorem oraz mniej cierpkim smakiem dzięki utracie katechiny w czasie opalania przy bardzo wysokiej temperaturze. Są tacy którzy doszukują się w niej smaku karmelu. Hojicha zawiera małe ilości kofeiny więc często pije się ją w porach wieczornych tuż przed zaśnięciem.

Zasady parzenia:
Zalewać wodą o temperaturze 80°C - 85°C i parzyć przez około 2-3 minuty. 1 łyżeczka powinna wystarczyć na około 250 ml wody. Można parzyć dwukrotnie.

Kukicha
Mieszanka robiona z łodyżek herbacianych (szypułek) oraz gałązek. Charakteryzuje się lekko orzechowym smakiem. Często stosowana przy makrobiotycznej diecie, nierzadko dodawana do soku przy robieniu napojów dla dzieci. Niezwykle bogata w przeciwutleniacze oraz niski poziom garbników oraz kofeiny, jeśli nie najniższy wśród tradycyjnych herbat. Kukicha bardzo dobrze oczyszcza organizm z wszelakich toksyn oraz zawiera duże ilości taniny. Kukicha pomaga również w zasypianiu.

Zasady parzenia:
Parzyć w temperaturze 70°C - 80°C przez 3 minuty. Jedna łyżeczka herbaty na około 250 ml wody.

Tamaryokucha
Należy do grupy herbat z górnej półki. Charakteryzuje się unikalnym smakiem jagód, trawy oraz cytrusów. Herbata produkowana w regionie Kyushu.

Zasady parzenia:
Parzyć przez około 2 minuty w temperaturze 70°C. Tamaryokucha ma normalny poziom kofeiny i może być spożywana przez cały dzień.

Ogólne zasady parzenia zielonej herbaty

Stworzona przez Zen Buddyzm ceremonia parzenia herbaty jest szukaniem czystości umysłu i jednoczeniem się z naturą.

Proces parzenia herbaty musi być przeprowadzony według określonych zasad, tak by uzyskać odpowiedni aromat, smak i nie zneutralizować jej cennych właściwości. W Japonii prowadzone są specjalne szkoły, w których można nauczyć się prawidłowego parzenia herbaty zgodnie z zasadami sprzed wielu wieków, w których podtrzymywany jest duch tej ceremonii.

Należy pamiętać, że tylko czarne i czerwone herbaty zalewa się wrzątkiem! Herbatę zieloną w zależności od gatunku, zaparza się przegotowaną wodą o temperaturze od 50°C to 90°C. Temperatury woda od momentu zagotowania osiąga 90°C w niecałe 4 minuty.

Herbaty o mocnym smaku zalewa się wodą o wyższej temperaturze zaś te charakteryzujące się delikatnym smakiem wymagają parzenia przy niższej temperaturze. Bardzo dobre gatunki również wymagają niższej temperatury, jako że łatwiej wydobyć z nich pożądany balans smaku, gorzkości i aromatu. Zielona herbata nie lubi towarzystwa mleka. Ewentualnie można natomiast osłodzić ją odrobiną cukru, łyżeczką miodu lub dodać listek świeżej mięty.

Zawsze powinno się wypłukać wrzątkiem filiżankę bądź też dzbanek, który zostanie użyty do parzenia herbaty tak by odpowiednio nagrzać naczynie.

Generalnie na 1 litr wody potrzebujemy 12 gramów zielonej herbaty, czyli 4 łyżeczki, zaś na filiżankę 1 łyżeczkę. Jakość wody ma również duże znaczenie, tak wiec jeśli to tylko możliwe należy używać wody filtrowanej lub mineralnej niegazowanej. Składniki mineralne i chemiczne zawarte w wodzie mogą radykalnie zmienić smak przygotowywanej herbaty, a nawet zredukować jej właściwości zdrowotne. Idealnie gdy PH wody wynosi 7.0 zaś poziom chloru utrzymany jest poniżej 0.5 mg na litr wody. Twardość wody także odgrywa ważną rolę. Ta z dużą zawartością kalcjum czyli tzw. woda twarda sprawia, że herbata traci na smaku i aromacie.

Zaleca się stosowanie wód następujących producentów:

Miękkie wody:
Volvic (Francja)
S. Bernardo (Wlochy)
Spa (Belgia)
Luso (Portugalia)
Norwater (Norwegia)
Alaskan Glacier Gold Water (USA)
Rocky Mountain (USA)
Aquator (Kanada)
Bourassa Canadian (Kanada)
Zwykła woda butelkowana z Japonii

Średnio twarde:
Evian (Francja)
Velvert (Belgia)
Highland Spring (Anglia)

Zazwyczaj herbata nie powinna parzyć się dłużej niż 3 minuty, a są głosy, że proces ten nie powinien przekraczać minuty, chociaż jest to również uwarunkowane gatunkiem herbaty. Zbyt długie parzenie będzie powodem utraty aromatu oraz nadmiernej gorzkości. Następnie napar przelewamy do innego dzbanka lub filiżanki, inaczej będzie miała on gorzki smak. Możliwe jest dwu- lub nawet trzykrotne zaparzenie tych samych liści. Za każdym razem możemy się spodziewać innego smaku i aromatu. Kolejne zaparzenie tych samych liści wymaga krótszego czasu parzenia, jako że liście zostały już spenetrowane przez wodę. Pamiętajmy również, aby w żadnym wypadku nie mieszać herbaty w trakcie jej przygotowywania.

Właściwie zaparzona herbata powinna być serwowana tylko w naczyniach ceramicznych. Filiżanki szklane zalecane są dla herbaty podawanej na zimno.

Mrożona zielona herbata
Mrożona zielona herbata jest idealnym orzeźwiającym napojem w upalne letnie dni.

Zaleca się używanie szklanych dzbanków lub szklanek do jej przygotowania. Należy wsypać łyżeczkę zielonej herbaty do każdej filiżanki (użyj do tego sitka) lub też proporcjonalną ilość do dzbanka i zalać ją wodą o temperaturze takiej jak w przypadku parzenia zielonej herbaty serwowanej na gorąco. Wlewamy jednak ilość wody potrzebną jedynie do zalania liści. Następnie dodajemy kostki lodu i dolewamy zimną wodę. Kiedy kostki lodu się rozpuszczą, napój jest gotowy do picia.

Inny sposób to zalanie zimną wodą liści herbaty w dzbanku i zostawienie ich na noc w lodówce. Rano będziesz miał odświeżający i zdrowy napój.

Przygotowując mrożoną herbatę zgodnie z tymi wskazówkami zatrzymasz prawdziwy smak zielonej herbaty, jej aromat, kolor oraz właściwości zdrowotne.

Przechowywanie zielonej herbaty
Świeżość zielonej herbaty jest jej niezwykle ważnym elementem. W odróżnieniu od herbaty czarnej okres kiedy zielona herbata pozostaje świeża jest o wiele krótszy. Jakość herbaty zielonej pogarsza się przy kontakcie z powietrzem, światłem ultrafioletowym, wilgotnością oraz wysoką temperaturą. Zaleca się by przechowywać herbatę w temperaturze poniżej 20°C. Kiedy już paczka z herbatą zostanie otwarta, zaleca się jej zużycie tak szybko jak to tylko możliwe. Dlatego też rozsądnie jest nabyć mniejszą ilość się tak by można ją zużyć w możliwie krótkim czasie.

Przechowuj ją w pudełku, gdzie nie ma dostępu powietrza i nie otwieraj jeśli nie ma takiej potrzeby. Pojemnik powinien być jak najmniejszy, tak by zawierał jak najmniejszą ilość powietrza. Najlepsze do tego celu są metalowe pojemniki zwane Chazutsu. Wkładając nie otwarte opakowanie do lodówki możemy przedłużyć okres jej zdatności (powinna pozostać świeża nawet rok). Matcha (herbata w postaci proszku) szybciej traci swoje właściwości tak wiec zaleca się jej spożycie jeszcze szybciej. Nie otwarte opakowanie przechowywane w ciemnym miejscu w temperaturze poniżej 20°C pozostawi jej zawartość świeżą przez około 3 miesiące. Zielona herbata jest wrażliwa na różnego rodzaju zapachy, dlatego nie zaleca się jej przechowywania w lodowce. Taka sytuacja jest dopuszczalna jedynie w przypadku jeszcze nie otwartego opakowania, niemniej jednak po wyciągnięciu herbaty rekomenduje się odczekanie kilka godzin, tak by skondensowane zapachy na opakowaniu się ulotniły oraz wyrównała się temperatura herbaty z otoczeniem.

Przeciwwskazania
Nie zaleca się popijania leków zieloną herbatą, jako że może wchodzić w reakcję z niektórymi składnikami lekarstw.

Pacjentom z wrzodem żołądka odradza się picie zielonej herbaty, bowiem napar ten pobudza produkcję soków żołądkowych. Herbaty zielonej w nadmiernych ilościach nie powinny także spożywać kobiety planujące dziecko oraz panie w ciąży. Nadmierne ilości EGCG zawarte w herbacie mogę mieć szkodliwy wpływ na układ nerwowy dziecka. Nie zostało to jednak potwierdzone naukowo.
Niemniej jednak filiżanka dziennie nikomu nie może zaszkodzić.

Życzę Smacznego!